Złożona terapia hipolipemizująca w leczeniu zaburzeń lipidowych w 2020 roku

dr n. med. Maciej Janiszewski1, prof. dr hab. med. Artur Mamcarz2

1 Zakład Niewydolności Serca i Rehabilitacji Kardiologicznej, Wydział Medyczny, Warszawski Uniwersytet Medyczny Mazowiecki, Szpital Bródnowski, ul. Kondratowicza 8, 03-242 Warszawa, e-mail: maciej.janiszewski@wum.edu.pl
2 Kierownik III Kliniki Chorób Wewnętrznych i Kardiologii WL WUM Międzyleski Szpital Specjalistyczny, 04-749 Warszawa, ul. Bursztynowa 2, e-mail: artur.mamcarz@wum.edu.pl

Streszczenie:

Zaburzenia gospodarki lipidowej, w tym przede wszystkim podwyższone stężenia cholesterolu frakcji LDL są jednymi z głównych przyczyn rozwoju miażdżycy. Z tego też powodu redukcja stężenia cholesterolu LDL jest od lat uznawana za jeden z priorytetów zarówno w pierwotnej jak i wtórnej prewencji incydentów sercowo-naczyniowych. Ostatnie lata przyniosły nowe dane wskazujące na konieczność intensywnego leczenia hipolipemizującego, szczególnie w grupie pacjentów z wysokim lub bardzo wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym. Lekami na których opiera się terapia są statyny. Jednak u części pacjentów, nawet przewlekłe leczenie maksymalną tolerowaną dawką statyny okazuje się niewystarczające. W tej grupie chorych coraz chętniej sięga się po terpapię skojarzoną składającą się ze statyny w połączeniu z innym lekiem hipolipemizującym. Połączeniem, które już od kilku lat jest stosowane w praktyce klinicznej jest skojarzenie statyny z ezetymibem, czyli inhibitorem wchłaniania cholesterolu z przewodu pokarmowego. Wymienione leki mogą być stosowane osobno, jednak metodą wygodniejszą dla pacjenta i jednocześnie poprawiającą przestrzeganie zaleceń jest zastosowanie tych substancji w postaci pojedynczej tabletki.